ಅಕ್ಟೋಬರ್೨೦೧೪ ಅವಧಿಯ,,ಇ ಪ್ರಕಟವಾಗಿದ್ದಿತು.
ಮ೦ಡೂಕ ಪುರಾಣ
ನಾನು ಶ್ರೀಮ೦ತ ಮ೦ಡೂಕಗಳ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದೆ. ಬೆಳೆಯುತ್ತ ಬೇರೆ ಮ೦ಡೂಕಗಳು ಹಿ೦ದೆ ಏನು ಮಾಡಿದ್ದವೊ ಅವನ್ನೇ ಮಾಡಿದೆವು. ನಮ್ಮ ಚಿಕ್ಕ ಕೂಪದಿ೦ದ ದೊಡ್ಡ ಕೂಪಗಳಿಗೆ ಹೋದೆವು . ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಕೆಲವರಿಗೆ ರಾಜಕುಮಾರಿಯರು ಮುತ್ತು ಕೊಟ್ತರು ; ಹಳೆ ಕಥೆಗಳಲ್ಲಿದ್ದ೦ತೆ ಆವರು ರಾಜಕುಮಾರರಾದರು. ಇನ್ನು ಕೆಲವರಿಗೂ ಮುತ್ತು ಸಿಕ್ಕಿತು. ಅದರೆ ರಾಜಕುಮಾರಿಗಳಿ೦ದಲ್ಲ, ಬೇರೆ ಮ೦ಡೂಕಗಳಿ೦ದ .ಅ೦ತೂ ನಮ್ಮಗಳಿ೦ದ ಚಿಕ್ಕ ಮ೦ಡೂಕಗಳು ಸೃಷ್ಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಜೀವನದ ಒ೦ದು ಮುಖ್ಯ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿದೆವು.
ನಮ್ಮ ಸಮಾಜವನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಕಪ್ಪೆಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡು ವರ್ಗವಿರುತ್ತವೆ – ಕೆ೦ಪುಬಣ್ಣದ್ವು ಮತ್ತೆ ನೀಲಿ ಬಣ್ಣದ್ದು. ಕೆ೦ಪು ಕಪ್ಪೆಗಳು ನೀಲಿ ಕಪ್ಪೆಗಳ ಸೇವಕರು . ನಾವು , ನೀಲಿ ಕಪ್ಪೆಗಳು, ನಮ್ಮನ್ನು ಮ೦ಡೂಕಗಳೆ೦ದು ಕರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ ಅದಲ್ಲದೆ ಎರಡು ಬಣ್ಣಗಳಲ್ಲೂ ಕಣ್ಣುಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಹಲವು ಚುಕ್ಕೆಗಳು ಇರುತ್ತವೆ.: ಒ೦ದರಿ೦ದ ೬ ರ ತನಕ. ಯಾವುದೇ ವರ್ಗವಾಗಲೀ ಹೆಚ್ಚು ಚುಕ್ಕೆಗಳು ಇರುವ ಕಪ್ಪೆಗಳಿಗೆ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಮನ್ನಣೆ.. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಒ೦ದು ಚುಕ್ಕೆಯ ಕಪ್ಪೆಗಳು ಎರಡು ಚುಕ್ಕೆಯ ಕಪ್ಪೆಗಳು ಹೇಳಿದಹಾಗೆ ಕೇಳಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ಶತ್ರುಗಳು ಹಾವುಗಳು. ಚೈನಾದ ಮತ್ತು ಪ್ರಾನ್ಸ್ ದೇಶದ ಜನಕೂಡ. ನಮ್ಮ ಶತ್ರುಗಳೇ . ಅವರಿಗೆ ನಮ್ಮ ಕಾಲುಗಳು ಸ್ವಾದಿಷ್ಟ ! ರುಚಿಯೋ ರುಚಿ. ಆದರೆ ನಾವು ನಮ್ಮ ಕಾಲುಗಳಿಗೆ ಅ೦ಟುಕೊ೦ಡಿದ್ದೇವಲ್ಲವೇ ಆದ್ದರಿ೦ದ ನಾವು ಹಾವುಗಳಿ೦ದ ಮತ್ತು ಇ೦ತಹವರಿ೦ದ ದೂರ ಇರುತ್ತೇವೆ.
ನಾವು ನಮ್ಮ ಸರಕಾರವನ್ನು ಚುನಾಯಿಸುತ್ತೇವೆ. ಇ೦ತಹ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ಬಹಳ ಒಳ್ಳೆಯದೆ೦ದು ತಿಳಿದವರು ಹೇಳಿದ್ದಾರ೦ತೆ . ಅ೦ತಹ ತಿಳಿದವರು ಪ್ರಾಯಶ: ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದಲ್ಲಿ ಬಾಳಲಿಲ್ಲವೆ೦ದು ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಏಕೆ೦ದರೆ ಅವರು ಹೇಳಿದ ಹಾಗೆ ಏನೂ ನಡೆಯುತ್ತಿಲ್ಲ. ನಾವು ಹೊಡೆದಾಡ್ಜುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತೇವೆ. ನಮಗೆ ಸಾಕಾಗಿ ಹೋಗಿದೆ. ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರವಿದೆ ಹಾಗಿದ್ದೂ ಏನೂ ನಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ.. ಯಾವುದಾದರೂ ಪರ್ಯಾಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ನಾವು ಹುಡುಕಬೇಕು. ನಾನು ಕಪ್ಪೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ. ಏನಾದರೂ ಅವುಗಳ ಸ್ಥಿತಿ ಹಾಗೇ ಇರುತ್ತದೆ. . ಅದು ಅವರು ಕೇಳಿಕೊ೦ಡು ಬ೦ದಿದ್ದು . ನಮ್ಮ೦ತಹ ಮ೦ಡೂಕಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತ್ರ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
ನಮ್ಮಲ್ಲಿಯ ಕೆಲವು ದೊಡ್ಡವರು ಚರ್ಚಿಸಿ ಒ೦ದು ನಿರ್ಣಯಕ್ಕೆ ಬ೦ದರು. ನಮಗೆ ಒಬ್ಬ ಮಹಾರಾಜ ಬೇಕು ! ಮಹಾರಾಜ ಇದ್ದಲ್ಲಿ ಅವರು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ ನಾವು ಏನೂ ಮಾಡಬೇಕಿಲ್ಲ. ಅವru ಹೇಳಿದ ಹಾಗೆ ಕೇಳಬೇಕು. ಸರಿ,. ಅಷ್ಟೇ ತಾನೆ ಎ೦ದು ಎಲ್ಲರೂ ಒಪ್ಪಿಕೊ೦ಡೆವು. ನಾವು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಕಪ್ಪೆಗಳ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನು ಕೇಳುವುದಿಲ್ಲ. ಈ ಬಾರಿಯೂ , ನಾವು ಅವುಗಳ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ಕೇಳಲಿಲ್ಲ.
ಸರಿ, ನಾವು ದೇವತೆಗಳ ರಾಜ ಇ೦ದ್ರನನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದೆವು. ಇ೦ದ್ರ ಮಳೆಯ ದೇವತೆ. ಅದ್ದರಿ೦ದ ನಮ್ಮ ಕುಲದೈವವೂ ಕೂಡ. ಇ೦ದ್ರ ಬ೦ದು ‘ ಏನು ಮಹಾ ಅವಸರ, ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಅಪ್ಸರೆ ಬ೦ದಿದ್ದಾಳೆ. ಅವಳನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು ಇಲ್ಲಿ ಬ೦ದಿದ್ದೀನಿ. ಬೇಗ ಹೇಳಿ ‘ ಎ೦ದ. ನಾವು ನಮ್ಮ ಕೋರಿಕೆಯನ್ನು ಅವನ ಮು೦ದೆ ಇಟ್ಟೆವು. ಅವನು ನಮ್ಮನ್ನು ಯೋಚಿಸಲು ಹೇಳಿದ. ನಾವು ಇಲ್ಲಿ ಯೋಚಿಸುವುದು ಏನೂ ಉಳಿದಿಲ್ಲ ಎ೦ದೆವು. ನಮಗೆ ರಾಜ ಬೇಕು. ಶಾ೦ತಿ ಬೇಕು. ನಮ್ಮ ಆದಾಯ ಹೆಚ್ಚಾಗಬೇಕು. ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ನೋಡಿ ಕೊಳ್ಳಲು ರಾಜನೇ ಬೇಕು.. ಸರಿ ಎ೦ದು ಹೇಳಿ ಇ೦ದ್ರ ಅ೦ತರ್ಧಾನನಾದ ಆಕಾಶವನ್ನು ಅ೦ಧಕಾರ ಅವರಿಸಿತು. ಆಕಾಶದಿ೦ದ ಒ೦ದು ಭಾರವಾದ ವಸ್ತು ಕೊಳದ ಕಡೆ ಬರುತ್ತಿತ್ತು. ನಮ್ಮ ರಾಜರು ಬರುತ್ತಿದ್ದಾರೆ೦ದು ನಾವು ಹರ್ಷಗೊ೦ಡೆವು. ಆ ಕೊಳದ ನೀರು ಶಾ೦ತವಾದ ಮೇಲೆ ನಾವು ಅವನತ್ತ ಹೋಗಿ ನೋಡಿದೆವು. ರಾಜರು ಚತುರ್ ಭುಜಾಕಾರದ ದೊಡ್ಡ ಮರದ ತು೦ಡಿನ ಆಕಾರದಲ್ಲಿ ಇದ್ದರು.
ರಾಜರು ನಮ್ಮನ್ನು ಆಳಲು ಬ೦ದು ಕೆಲ ದಿನಗಳಾದ ನ೦ತರ ನಮ್ಮಲಿ ಕೆಲವು ಜನ ಅವರ ಬಳಿ ಹೋದರು. . ಮಹಾರಾಜ, ನಮ್ಮ ಈ ಸೇವಕರಾದ ಕೆ೦ಪು ಕಪ್ಪೆಗಳು ಸರಿಯಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾದುತ್ತಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ದೂರನ್ನು ಕೇಳಿ ರಾಜರು ತಲೆದೂಗಿದರು. ಮು೦ದಿನ ದಿನ ಮತ್ತೆ ಯಾವುದೋ ತೊ೦ದರೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಕೆಲವರು ರಾಜರ ಬಳಿ ಹೋದರು. ಅದನ್ನು ಕೇಳಿಯೂ ಮಹಾರಾಜರು ತಲೆದೂಗಿದರು. . ಯಾರು ಯಾವ ತೊ೦ದರೆ ಇಟ್ಟುಕೊ೦ಡು ಅವರ ಬಳಿ ಹೋದರೂ ರಾಜರು ತಮ್ಮ ತಲೆದೂಗುತ್ತ್ತಲೇ ಇದ್ದರು. ಹಳೆಯ ಗಲಾಟೆಗಳು ಮತ್ತೆ ಪ್ರಾರ೦ಭವಾದವು. ನಮ್ಮ ರಾಜರು ಏನೂ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ನಿರ್ಲಿಪ್ತರ೦ತೆ ತಲೆ ತೂಗುತ್ತಿದ್ದರು. ನಿಧಾನವಾಗಿ ನಮಗೆ ಅವರ ಬಗೆ ಅಸಾಮಾಧಾನ ಶುರುವಾಯಿತು. ಏನೇನೋ ಬಯ್ಯಲು ಪ್ರಾರ೦ಭಿಸಿದೆವು. ತಲೆತೂಗುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಅವರು ಏನೂ ಪ್ರತಿರೋಧ ತೋರಿಸಲಿಲ್ಲ. ಒ೦ದು ದಿನ ಎಲ್ಲರೂ ಸೇರಿ ಈ ರಾಜರು ನಮಗಲ್ಲ ಎ೦ದು ನಿಶ್ಚೈಯಿಸಿದೆವು.
ಸರಿ, ನಾವು ಮತ್ತೆ ಇ೦ದ್ರನ ಬಳಿ ಹೋದೆವು.. ದೇವ ನಮಗೆ ಬೇರೆ ರಾಜನನ್ನು ಕೊಡು. ಇವರು ಏನೂ ಮಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಶಿಸ್ತಿಲ್ಲ. ಯಾರೂ ಸರಿಯಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ. ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ ಸರಿ ಎ೦ದು ಇ೦ದ್ರ ದೇವಲೋಕಕ್ಕೆ ವಾಪಸ್ಸು ಹೋದ. ಆಕಾಶದಿ೦ದ ದೊಡ್ದ ಪಕ್ಷಿಯೊ೦ದು ಕೆಳಬರಲು ಶುರುಮಾಡಿತು. ಅದು ದೈತ್ಯ ಆಕಾರದ ಕೊಕ್ಕರೆ. ಉದ್ದನೆಯ ಕಾಲುಗಳು , ಉದ್ದನೆಯ ಕೊಕ್ಕು , ರಾಜಕಳೆಯೂ ಇದ್ದಿತು. . ನಾವೆಲ್ಲ ಹೊಸ ರಾಜನ ಮು೦ದೆ ಮ೦ಡಿ ಊರಿದೆವು.. ಮಹಾರಾಜ ನೀವು ಹೇಳುವುದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ ಎ೦ದೆವು. ಅದಕ್ಕೆ ಅವರು ಅಗಲಿ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ನೊಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ಎಲ್ಲಕ್ಕಿ೦ತ ಮೊದಲು ನನಗೆ ಬಹಳ ಹಸಿವಾಗಿದೆ. ತಿನ್ನಲು ಏನಾದರೂ ಬೇಕಲ್ಲ. ಎ೦ದರು. ರಾಜನನ್ನು ಸ೦ತೊಷ ಗಳಿಸುವುದು ಪ್ರಜೆಗಳ ಕರ್ತವ್ಯವಲ್ಲವೇ ? ಮಹಾರಾಜರಿಗೆ ಇದು ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಊಟದ ಸಮಯ ದೊಡ್ಡವರ ಹಸಿವೂ ಹೆಚ್ಚಿರುತ್ತದೆ. ಒ೦ದೇ ಚುಕ್ಕೆ ಇರುವ ಕೆ೦ಪು ಹೆಣ್ಣು ಕಪ್ಪೆಗಳನ್ನು ರಾಜರ ಆಹಾರವಾಗಿ ಉಪಯೋಗಿಸಲು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದೆವು. . ನಿಮಗೆ ಬರೆ ಕಪ್ಪೆಕಾಲುಗಳು ಮಾತ್ರ ಬೇಕೇ ಎ೦ದು ಕೇ:ಳಿದಾಗ ಮಹಾರಾಜರು ನಕ್ಕು ನಾನು ಬ೦ದಿರುವುದು ಆಕಾಶದಿ೦ದ ಚೀನದೇಶದಿ೦ದಲ್ಲ. ನನಗೆ ಪೂರ್ತಿಕಪ್ಪೆಗಳೇ ಬೇಕು. ಅವರ ಹಾಸ್ಯಪ್ರಜ್ಞೆಯನ್ನು ಪ್ರಶ೦ಸಿಸುತ್ತ್ತಾ ಮಹಾರಾಜರಿಗೆ ಐದು ಕಪ್ಪೆಗಳನ್ನು ಕಳಿಸಿ ಈ ಕಡೆ ಬ೦ದೆವು. ದೊಡ್ಡವರು ಏಕಾ೦ತದಲ್ಲೆ ತಿನ್ನುವುದಲ್ಲ್ವೇ? ಸರಿ ಊಟದ ನ೦ತರ ರಾಜರು ನಿದ್ದೆ ಮಾಡಬೇಕೆ೦ದರು. . ಪಾಪ ಎಷ್ಟು ದೂರದಿ೦ದ ಬ೦ದಿದ್ದರೋ ಏನೋ. ಸರಿ, ಈ ರೀತಿ ಮಹಾರಾಜ ಕೊಕ್ಕರೆಯು ನಮ್ಮನ್ನು ಆಳಲು ಶುರುಮಾದಿದರು: ಬೆಳಗ್ಗಿನ ತಿ೦ಡಿಗೆ ೨ ಕಪ್ಪೆ, ಮಧ್ಯಾನ್ಹ ಊಟಕ್ಕೆ ೫, ಮತ್ತು ರಾತ್ರಿ ಮೂರು ಕಪ್ಪೆಗಳು. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ದಿನಕ್ಕೆ ಹತ್ತು ಹೆಣ್ಣು ಕಪ್ಪೆಗಳು; ಅಗ ಈಗ ಉಪಾಹಾರಕ್ಕೆ ಒ೦ದೆರಡು ಇದ್ದೇ ಇರುತ್ತಿದ್ದವು .
ಕೆಲವು ದಿನಗಳು ಕಳೆದನ೦ತರ ಮಹಾರಾಜರು ನೀವೆಲ್ಲ ಒಟಗುಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದರೆ ನನಗೆ ನಿದ್ರೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ ಎ೦ದರು. ನಾವೇ ಯಾವಾಗ ಒಟಗುಟ್ಟಬಾರದು ಎ೦ದು ಸಭೆ ಸೇರಿಸಿ ನಿರ್ಧರಿಸಿದೆವು : ರಾತ್ರಿ ೯ ರಿ೦ದ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ೮ ರತನಕ ಎಲ್ಲ ಮ೦ಡೂಕಗಳೂ ಮತ್ತು ಕಪ್ಪೆಗಳೂ ಯಾವ ಶಬ್ದವನ್ನೂ ಮಾಡಬಾರದು ಎ೦ದು ನಿಗದಿ ಮಾಡಿದೆವು ಅ೦ದಿನಿ೦ದ ಸ೦ಭೋಗ ಕ್ರಿಯೆಗಳೂ ನಿಶ್ಶಬ್ದವಾಗಿಯೇ ನಡೆದವು.. ಹಾಗೆಯೇ ಮಧ್ಯಾನ್ಹವೂ ಮತ್ತೆ ೧ಗ೦ಟೆ ನಿಶ್ಜ್ಶಬ್ದ ದಿ೦ದಿರುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಈ ರೀತಿ ಸ್ವಲ್ಪ ದಿನಗಳು ನಡೆದ ನ೦ತರ ಒ೦ದು ಚುಕ್ಕೆಯ ಯಾವ ಹೆಣ್ಣು ಕಪ್ಪೆಯೂ ಉಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ. . ಇದರ ನ೦ತರ ಅದೇ ಗುಣಗಳ ಗ೦ಡು ಕಪ್ಪೆಗಳನ್ನು ಮಹಾರಾಜರಿಗೆ ಕಳಿಸಿದೆವು. ಸ್ವಲ್ಪ ದಿನಗಳ ನ೦ತರ ಯಾವ ಒ೦ ದು ಚುಕ್ಕೆಯ ಕೆ೦ಪು ಕಪ್ಪೆಯೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಮಹಾರಾಜರು ಸ೦ತೋಷದಿ೦ದ ಇದ್ದರು. ಅದೇ ನಮಗೆ ಮುಖ್ಯ. ಮಹಾರಾಜರು ನಮ್ಮ್ನನ್ನು ಕರೆಸಿ ಅ೦ಕಿ ಅ೦ಶಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟರು. ಅತಿ ಬಡವ ಕಪ್ಪೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮೂಲಮಾಡಿ ನಮ್ಮ ಸರಾಸರಿ ಆದಾಯ ಹೆಚ್ಚಿತ್ತು. ಅ೦ತೂ ಆರ್ಥಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಚೆನ್ನಾಯಿತೆ೦ದು ಒಪ್ಪಬೇಕಾಯಿತು. ಇದರ ಜೊತೆ ಹೊಸ ಸಮಸ್ಯೆಯೂ ಹುಟ್ಟಿತು. . ರಾಜರ ಆಹಾರಕ್ಕೆ ಈಗ ಎನು ಮಾಡುವುದು. ರಾಜರು ಆಗಲೆ ತನ್ನ ಆಹಾರದ ಬಗ್ಗೆ ಕೋಪವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ್ದರು. ಈ ಕಪ್ಪೆಗಳೆಲ್ಲ ಬರೇ ಮೂಳೆ . ನನಗೆ ಇವು ಸಾಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎ೦ದರು. ಸರಿ, ನಾವು ಯೋಚಿಸಿ ಯೋಚಿಸಿ ಎರಡು ಚುಕ್ಕೆ ಇರುವ ಕಪ್ಪೆಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಆರಿಸಿ ರಾಜನತ್ತ ಕಳಿಸಿದೆವು.. ಹೀಗೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕೆ೦ಪು ಕಪ್ಪೆಗಳು ನಿರ್ನಾಮವಾದವು. . ಹಾಗೇ ನಾವು ಬಹಳ ಶ್ರೀಮ೦ತ ರಾಷ್ಟ್ರವಾಗುತ್ತಿದ್ದೇವೆ೦ದು ಮಹಾರಾಜರು ಒತ್ತಿ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಈಗ ಉಳಿದಿದ್ದು ಬರೇ ನಾವು, ನೀಲಿ ಬಣ್ಣದ ಮ೦ಡೂಕಗಳು.
ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿದ್ದವು. . ಕೆ೦ಪು ಕಪ್ಪೆಗಳೆಲ್ಲ ನಿರ್ನಾಮವಾಗಿದ್ದರಿ೦ದ ನಮ್ಮಗಳ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ಯಾರೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅ೦ದಿನಿ೦ದ ನೀಲಿ ಬಣ್ಣದ ಆದರೆ ಒ೦ದೇ ಚುಕ್ಕೆಯ, ಮ೦ಡೂಕಗಳನ್ನು ಸೇವಕ ವರ್ಗವೆ೦ದು ಗುರುತಿಸಿದೆವು.. ಹಾಗೇ ನಾವು ಸಭೆ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಮಹಾರಾಜರು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬ೦ದು. ನನ್ನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ತಿ೦ಡಿ ಎಲ್ಲಿ ಎ೦ದು ಕೂಗಾಡಿದರು. ಒ೦ದು ಚುಕ್ಕೆಯ ಮ೦ಡೂಕಗಳನ್ನು ಸೇವಕ ವರ್ಗವೆ೦ದು ಗುರುತಿಸಿದ್ದರಿ೦ದ ಮಹಾರಾಜರಿಗೆ ಅವುಗಳನ್ನು ಆಹಾರವಾಗಿ ಕಳೆಸ.ಲು ಶುರುಮಾಡಿದೆವು. . ಹೀಗೇ ಕೆಲವು ದಿನಗಳು ನಡೆದ ನ೦ತರ ಎರಡು ಚುಕ್ಕಿಯ ಮ೦ಡೂಕಗಳನ್ನು ಮಹಾರಾಜರಿಗೆ ಕಳಿಸಿದೆವು. ಹೀಗೇ ನಡೆದು ೬ ಚುಕ್ಕೆಯ ಮ೦ಡೂಕಗಳು ಮಾತ್ರ ಉಳಿದೆವು. ನಮ್ಮ ಸರಾಸರಿ ಆದಾಯ ಬಹಳ ಹೆಚ್ಚೇ ಅಗಿದ್ದಿತು.
ಆದರೆ ಮು೦ದಿನ ದಿನ ಯಾರನ್ನು ಕಳಿಸುವುದು ಎ೦ಬ ಯೋಚನೆ ಶುರುವಾಯಿತು. ನಮ್ಮಲ್ಲೂ ಕಡಿಮೆ ಶ್ರೀಮ೦ತ ಮ೦ಡೂಕಗಳನ್ನು ಮಹಾರಾಜರಿಗೆ ಕಳಿಸಿದೆವು. ಕೆಲವು ದಿನಗಳು ನಮಗೆ ಅವರ ಆಹಾರಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ಮ೦ಡೂಕಗಳು ಸಿಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಮಹಾರಾಜರಿಗೆ ಕೋಪ ಬ೦ದು ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಬ೦ದ ಹಾಗೆ ಮ೦ಡೂಕಗಳನ್ನು ತಿನ್ನಲು ಶುರುಮಾಡಿದರು. ಈಗ ನಾನು ಮತ್ತು ನನ್ನ ತಮ್ಮ ಮಾತ್ರ ಉಳಿದಿದ್ದೇವೆ. ನಾವು ಈಗ. ಈ ಕೊಳದ ಕೋಟ್ಯಾಧೀಶ ಮ೦ಡೂಕಗಳು . ಮಹಾರಾಜ ನಮಗೆ ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. . ದಡಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದೂ ಅಪಾಯವೇ . ಅಲ್ಲಿ ಹಾವುಗಳು ಕಾಯುತ್ತಿವೆ.
(ಇದು ಸುಮಾರು ಕ್ರಿ.ಪೂ. ೬೦೦ರ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬದುಕಿದ್ದ ಈಸೋಪನ ನೀತಿ ಕಥೆಯೊ೦ದರ ಮತ್ತೊ೦ದು ಸ್ವರೂಪ. ಅವನು ಅದನ್ನು ಬರೆದಿಟ್ಟಾಗಿನಿ೦ದ ಇ೦ದಿನವರೆವಿಗೆ ಅನೇಕ ಸಾಹಿತಿಗಳು ಮತ್ತು ರಾಜನೀತಿತಜ್ಞರು ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ರೀತಿಗಳಲ್ಲಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊ೦ಡಿದ್ದಾರೆ. )
